|
|
Bewustwording |
4-mei Dodenherdenking |
05-05-2008 door CoZ |
|
Gisteren was het 4 mei en zoals gebruikelijk ging ik naar de plaatselijke herdenking. Maar er was wat verandert in mij, bot gezegd, eigenlijk kon het me niet zoveel meer schelen dat al die mensen ooit in hun gevecht voor vrijheid gestorven zijn. Daarnaast viel het me op dat de herdenking eigenlijk met name ging over de militaire slachtoffers die ons bevrijd hebben, terwijl ik eigenlijk altijd meer denk aan de gewone mensen en niet zozeer de mensen die van doden hun beroep gemaakt hebben. Maar los daarvan, eigenlijk vond ik het maar een rare vertoning die herdenking, de droefheid en bedruktheid van de mensen, dit terwijl ik al jaren trouw na de herdenking ga. Ik keek omhoog en zag een mooie grote boom met jonge groene bladeren. In gedachten vroeg ik de boom "Zeg boom... herdenk jij ook elk jaar alle gevallen bladeren?" ... ik voelde zijn antwoord, en een glimlach verscheen op mijn gezicht. Achter mij hoorde ik 2 kleutertjes heerlijk de stilte verstoren met hun gelach... waren die 2 kleutertjes niet degenen die het werkelijk begrepen? Was het antwoord op het verlies en lijden niet alleen maar een kinderlijk onschuldige lach? Waren de vrolijke groene bladeren, het eerbetoon van de boom aan alle in de herfst gevallen bladeren? Het antwoord op de dood, het verdriet en het verlies, is het leven, de vreugde en de schepping, dat is wat ik mij herinner van de herdenking. Herdenk de doden door te leven, dat is de boodschap van de boom en de 2 kleine kleutertjes. |
De illusies van het leven
|
Binnen de advaita-vedanta, een non-dualistische levensbeschouwing, die is geworteld in India, is illusie een sleutelwoord. Vanuit deze doctrine geredeneerd is het leven een illusie, terwijl paradoxaal genoeg de wereld der verschijnselen als reeel wordt ervaren. Het doel is te komen tot realisatie van het Zelf in de mens.