Dromen

Het 'ik ben' verhaal is een manier van droomduiden die uit de gestalttherapie afkomstig is. Het idee erachter is dat alle droomdelen fragmenten van de persoonlijkheid zijn die door de dromer niet erkend worden en daardoor geprojecteerd op de buitenwereld. Niet veel anders dan projecties in het waakleven dus. Het schrijven vanuit een bepaald element roept vaak onverwachte associaties en emoties op en kan je verder helpen met duiden van de droom, maar levert ook als op zichzelf staand proces vaak al heel waardevolle nieuwe inzichten op.

De bedoeling hiervan is uit de droom een bepaald beeld te kiezen, je daarmee te identificeren en dan de droomgebeurtenissen vanuit het standpunt van dat droomelement te verhalen. In gestaltwerk wordt dit meestal d.m.v. rollenspel gedaan, waarbij de dromer de verschillende elementen werkelijk een stem geeft, maar je kunt dit voor jezelf eenvoudig toepassen door het schrijven van een ik-ben verhaal. Je kiest een droomelement om je mee te identificeren en begint je verhaal met 'Ik ben .... ' en stelt je vervolgens voor hoe dat deel de (droom)wereld beleeft. Welke sensaties ervaar je, hoe is de interactie met je omgeving, hoe ervaar je de droomgebeurtenissen vanuit dit standpunt....?

Een voorbeeld uit de leergang droomimpressiewerk over de uitwerking die zoiets kan hebben, hoewel de praktijk naar mijn ervaring meestal niet zo kort, bondig, glashelder en compleet is:

Een vrouw droomt dat ze over de snelweg loopt. Haar wordt gevraagd de snelweg een stem te geven. 'Ik lig roerloos en ik ben hard en glad, iedereen raast over me heen'. Nadat ze deze woorden uitgesproken had, schrok ze en voelde ze boosheid in haar opwellen. Dit was precies hoe ze zich op dit moment in haar leven voelde. Dit gaf een prachtige start om verder te werken aan haar verlangens de denkbeeldige automobilisten in haar leven een halt toe te roepen, zichzelf voorrang te geven en aandacht te besteden aan wat zij zelf wilde in haar leven.

Een voorbeeld van mijzelf van hoe zo'n beschrijving eruit kan zien:

Ik ben een deur, toegangspoort tot binnen. Ik ben gemaakt van witte zachte kunststof op kurk. Ik ben stoffig, maar het valt niemand echt op, of het interesseert ze niet, maar er komt een vrouw langs die het wel ziet en die me schoon begint te vegen met een zachte doek. Dat voelt fijn.Ze maakt alleen de buitenkant schoon, de binnenkant is van kurk en niet vies.

Ik ben een nogal bewerkte deur, met veel hoekjes en richeltjes waar het stof zich makkelijk verzamelt en lastig laat verwijderen. Ik heb maar een dun beschermlaagje, wat niet erg hard is, maar het biedt voldoende bescherming. Mijn binnenkant is van zachte kurk, kurk heeft bescherming nodig, omdat het anders alles van buiten opneemt.

Ik hang scheef in mijn hengels. Trek krom. Dien twee doelen tegelijk en daar ben ik niet op aangepast. Aan de ene kant scheid ik binnen van buiten, bescherm binnen tegen buiten aan de andere kant zorg ik dat het voedsel op de juiste temperatuur bewaard blijft.

Er komt een vrouw langs die me ziet en aandacht voor me heeft en denkt dat ze me kan helpen mijn werk te doen zonder daarbij uit mijn verband te raken. Het gaat niet direct goed, ze verwijderd in eerste instantie de verkeerde scharnieren, maar uiteindelijk lukt het wel en hang ik scheef, maar nu zonder uit mijn verband getrokken te worden. Ik hang nu op mijn gemak en met rechte 'rug'.

Kom in contact met anderen op het DroomVrienden forum...